estamos de vuelta!

Oke hier gaat ie dan. De computer is hier zo traag dat ik de volgende zin al getypt heb nog voor ik de vorige ook nog mar op het scherm heb zien verschijnen. Even voor de duidelijkheid, mijn oplader van mijn netbook is ongeveer een maand geleden naar de knoppen gegaan, en het kost mij enige moeite om de panamezen er toe aan te zetten een nieuwe te zoeken. Dit is dus de reden voor mijn lange afwezigheid. Maar geen zorgen, er is ere en bested voor mijn in New York en die zou over 8 dagen hier zijn ( dat gaat dus 2 weken worden vrees ik).

Goed, ik had een 3 pagina lange tekst over oktober klaar, maar die kan ik dus niet meer uploaden. Dus oktober zal in het kort zijn! Ik herinner het mij ook niet helemaal volledig, dus ik ga af op mijn foto’s. In het begin van oktober werd hier in Panama het wereldkampioenschap baseball georganiseerd en het kwam goed uit dat een van de 4 stadia op een kwartier stappen van mij vandaan ligt, en de tickets maar 3 dollar kostten. Daar zijn we dus een paar keer naar gaan zien, hoewel snel blijkt dat het de saaiste sport ooit uitgevonden is. Ook in begin oktober zijn er een paar puppies geboren bij mij thuis. 4 waren het er, eentje heeft het niet gehaald, maar de andere drie hebben een maand en een half bij ons gewoond. Nu ik dit schrijf zijn ze allemaal weggegeven, wat wel spijtig is, aangezien het de enige van de honden waren die nog schattig waren. Nu zit ik terug met de andere 3 opgescheept. Laten we zeggen 2, want de pitbull van mijn broer is gisterennacht weggelopen toen het stormde. Ik zit met een soort schuldig gevoel omdat ik eigenlijk een beetje opgelucht ben. Maar goed er is nog altijd het witte ding en de blinde hond, die altijd overal tegenloopt.

Volgende wat gebeurde was 13 oktober, het concert van Tiesto in de hoofdstad. Samengevat was het fijn om nog eens een echte fuif te hebben, en ik heb me echt geamuseerd, maar het had nogal een prijskaartje voor die 2 dagen. Al bij al de moeite waard, hoewel Tiesto niet zo goed was. Het daaropvolgende weekend was de allereerste klasuitstap, naar isla iguana, een onbewoond eiland. Tropisch tot en met, inclusief de parelwitte zandstranden en koraalriffen. Ik heb op het strand wat dood aangespoeld koraal meegenomen. Op het kleine eilandje zelf, als je de jungle inliep werd je overspoeld door de landkrabben en de leguanen, en de klippen voor de kust ware nook mooi. Het was net pirates of the carribean. Bij het terugkeren met de boot hebben we dan nog dolfijnen gespot.

Dan kwamen de feesten van Chitre, de stichting van de stad. De eerste keer dat ik de optocht van alle scholen en universiteiten, ondernemingen enz. zag, het leek op de oude processies die wij haden vroeger en band camp van de vs. Interessant en leuk om te zien. Voor een of twee keren. Maar aangezien november de ‘maand van het vaderland’ is er geen week voorbij gegaan dat ik het niet meer gezien heb en hoewel het de panamezen niet lijkt te vervelen, ons wel!

Volgend op het programa was een uitstap met mijn leerkracht bio naar Panama om dar het natuurhistorisch museum te zien, een gigantische collectie opgezette dieren. Vervolgens zijn we naar de zoo geweest met armzalig kleine kooitjes, maar de hoofdattractie was de nationale vogel, die opmerkelijk een enorme kooi had voor hem alleen. Ik kon fotos trekken van heel dichtbij, aangezien ze en konijn hadden losgelaten vlakbij waar ik stond. Bij het terugkeren hebben we in een restaurant gegeten, dat schandalig duur was (aangezien het gewoon rijst en bonen was).

Dan komen we aan bij November. Beginnend met 3 november, start van de feesten. Ze hebben mij in een hele typische outfit gestoken, en ik heb meegelopen in de stoet. Nooit gedacht dat het al zo heet kon zijn om 9u ‘s ochtends. De dag ervoor hebben ze leren sandalen voor mij gemaakt, zo een heel oud schoenmakertje. De sandalen zijn puur leer en met de handgemaakt en ze zitten nog goed ook. We zijn ook naar een tromatelier gaan kijken, waar ze de typische tamtams maakten en naar een maskeratelier waar de duivelsmaskers vorm kregen. Deze maskers zijn enorm groot, te vergelijken met de kop van zo een chinese draak, en heel gedetailleerd en beschilderd, en typisch voor mijn provincia. Ook de vissershaven van chitre gezien. Ik had foto’s, maar die stonden niet op mijn camera en zijn dus spijtig genoeg gewist. We zullen dus nog eens terug moeten gaan zeker!

In een poging om alle festiviteiten (en dus stoeten) te ontwijken zijn we naar chayenne thuis gevlucht voor 4 dagen. Vrijdag zijn we naar de city geweest met het doel om te feesten maar omwille van de activiteiten was elke discotheek toe. We zaten wel in een hostel waar we 2 joden hebben ontmoet, jonge gasten waarvan er 1 in zandhoven had gewoond, hoe klein is de wereld! Andere types waren producers van Family Guy, die heel geode humor hadden.

10 november was een zwarte dag want toen begon de periode van ziekte. Allereerst gewoon een ferme verkoudheid door die dag in de regen naar de parade te staan kijken. Ik heb wel de president gezien. Maar goed na een paar dagen neus optrekken en hoesten was het zondag, uitstap met de klas naar El Valle. Eerst zijn we gestopt bij de oudste koloniale kerk van Centraal-Amerika, maar veel was er niet aan te zien. Alles was wel uit houtsculpturen gemaakt. Dan zijn we door gereden naar El Valle zelf en daar zijn we begonnen met de plaatselijke markt te gaan bezichtigen. Allerlei door de indiaanse bevolking gemaakte producten o.a. de molas, houtsnijwerken, gevlochten manden, steensculptuurtjes en keramiek. We komen er met enkele AFSers in December terug om inkopen te doen, ik heb nog steeds geen souvenirs  van Panama! Dan zijn we doorgereden naar de zoo, wat een hoop werk voor Gaia zou zijn, aangezien alle dieren er vrij ongelukkig uitzagen en soms met 5 op een vierkante meter zaten. Mijn panamese klasgenoten bleken het blijkbaar niet erg te vinden, en waren heel de tijd druk aan het schreeuwen naar de dieren en steentjes aan het gooien om ze te doen bewegen. Verder was er wel een enorm amfibiëncentrum dat verzorgd werd door de Houston Zoo en dus heel chic was en uitstak tegen de rest van de zoo. Het had als doel om de kikkerpopulaties van Midden- en Zuid-Amerika te beschermen. Dan begon het weeral te regenen, en ik had geen extra kleren bij. Ik voelde mij heel stom toen bleek dat ik de enigste was.. Want blijkbaar zouden we in de regen een berg beklimmen in het regenwoud, La India Dormida, of de slapende indiaanse. De berg had dus gewoon die vorm als je hem van ver zag. Ik vond het enorm leuk om de berg op te klimmen, we hebben een hoogteverschil van 600 m gedaan, en ik was als eerste boven. Panamezen hebben vrijwel geen conditie. Bij de afdaling zijn we voorbij rotsschilderingen gekomen van voor Christus, die blijkbaar een kaart van het gebied voorstelden volgens de gids. Ik was kletsnat toen we bij de bus waren, maar gelukkig waren mijn klasgenoten zo goed om mij kleren te lenen. Het was die dag heel leuk want ik voelde mij echt deel van de groep. De plek moeten we zeker nog eens bezoeken want we hebben nog niet eens de helft bezocht.

Veel tijd voor rust was er niet echt want de volgende week, donderdag om precies te zijn, zijn we met zijn allen naar het concert van David Guetta geweest. Het werd nogal een dag. Ik ben ‘s ochtends vroeg om 4u met de bus naar de city vertrokken, om mijn speciaal visum voor reizen buiten panama te gaan regelen. Loes bleef bij Chayenne slapen en zouden aankomen om 4u in de namiddag. In het bureau van migratie heb ik van 9u tot 12u afgestruind, naar binnen naar buiten, wachtend in rijen om alle papieren te verkrijgen. Toen ik ze uiteindelijk had, duurde het opstarten van het proces en het betalen nog geen kwartier. Daarna maar ineens doorgegaan naar Albrook Mall waar Emma en Janne ook al waren. We waren net klaar met eten in de Food court, toen Emma ineens opmerkte dat haar handtas weg was. Rot, want haar paspoort en verblijfsvisum zat erin, samen met haar aankopen ter waarde van een 100 dollar en mijn en haar ticket voor David Guetta. We hebben het aangegeven aan de politie, en toen begon het. Avontuur in de politiecombi, getuigenverslag doen en gegevens doorgeven. Na een tijd kregen we het idee om AFS te verwittigen, wat bleek was dat ze daar net een telefoontje hadden binnen gekregen: iemand had de inhoud gevonden. Letterlijk, de inhoud lag op straat. De tas en een jurk was weg, en een ticket. Eind goed, al goed, en de agenten in de combi waren echt gieren dus dat nam de stress ook wel weg. Ze hebben ons zelfs naar ons hostel gebracht. Toen we daar om 7u waren, kwamen we wel nog een ticket te kort. Dus zijn Emma, Janne en ik 4 blokken verder gelopen naar een winkel om een van de laatste tickets te kopen. We waren met een geode 17 man, allemaal AFSers en 2 vrijwilligers. Het concert was veel beter dan Tiesto, in de eerste plaats alleen al omdat de zaal vol zat. Hij herhaalde wel 2x iets, maar daarbuiten gezien was het echt sfeer. De volgende dag zijn we nog naar de cinema geweest, Colombiana gaan zien, maar ik vond hem niet echt zo goed, de andere die we een andere keer zagen, In Time was echt goed. Diezelfde avond ben ik nog met Angel en wat vrienden naar het casino geweest, omdat hij jarig was. Om 12u zijn we door gegaan naar club Florida, waar we de nonkel van een vriend tegenkwamen wat heel komisch was.

Die week ben ik steeds vroeg gaan slapen om mijn verkoudheid weg te krijgen, en woensdag ben ik terug naar de city gegaan om mijn visum te gaan halen. Alles was snel geregeld, ik ben nog naar Sanctum in 3D gaan zien, waarvan de 3D het beste was want de film was niet zo boeiend. Maar het boeiendste van de dag moet nog komen. Daarna ben ik naar Burger King geweest, en de hamburger die ik daar at veranderde alles. De volgende dag ben ik het toilet niet afgeweest denk ik. Vrijdag kreeg ik dan tegen de middag enorm veel buikpijn, zodat ik om 5u klaar met mijn mama naar het ziekenhuis ben gegaan. Het systeem werkt als volgt: eerst ga je een nummertje halen, zoals bij de slager, en ga je wachten in de wachtzaal, wat heel lang duurt. Dan wordt je binnengeroepen bij een verpleegster die je bloeddruk en koorts neemt en je symptomen noteert. Vervolgens ga je naar de kassa en betaal je, waarna je weer lang wacht. Dan ga je naar de dokter, die je symptomen overloopt en een stel vragen stelt en een basisonderzoek doet. Vervolgens volgt een bloedonderzoek (dit was bij mij toch), waarna een uur later besloten wordt (in totaal 4u gewacht) dat ik een sterke abdominale infectie heb. Conclusie, blijven voor observatie en aan de bakster, of eerder 3 baksters. Dit duurde nog eens 3u, en om 12u was ik opnieuw buiten. En sindsdien zit ik binen thuis voor recuperatie.

Even nog een update op de veranderingen bij mij thuis:
De veranda wordt vergroot, en helemaal betegeld. De voordeur is vervangen, en ik heb sleutels gekregen. Er is een stuk muur uitgebroken, en een muurtje gemetst tussen de living en de keuken. We hebben un waaiers in het plafond in de slaapkamers, en elke slaapkamer heeft een deur. De gang is getegeld en in de badkamer zijn nu alle muren betegeld tot boven. Er is overal buiten in de keuken isolatie onder het dak nu. We hebben een dakgoot. De badkamerdeur heeft een klink gekregen. En de werken blijven bezig.

Update (bij gebrek aan inspiratie)

Update 22 september

Veel gebeurd voorbije 2 weken! De eerste vrijdag van september was er de missverkiezing van de universiteit, met 5 kandidates (faculteit architectuur is gewonnen), met weer zo een stoet om de kandidates rond te voeren door de stad. We hebben die gevolgd maar zijn in parque union blijven hangen. Die dag was ook een Japanner van de hoofdstad aangekomen voor enkele dagen (ook een uitwisselingsstudent) die met ons mee moest want hij logeerde in het huis van een vriend. Echt een serieuze maf eigenlijk. Die avond en zaterdag was het feest van de unief voor die missverkiezing, en ik had ‘vip’ tickets, dat wilt niet zoveel zeggen als ik dacht, gewoon een ticket voor de 2 dagen, en dus 3 dollar goedkoper dan wanneer je het voor 2 dagen apart koopt..

Zaterdag overdag ben ik nog naar een breakdance event geweest van Angel, een makker van mij hier, met dancebattles tussen crews enzovoorts. Ik heb filmpjes maar aangezien ik nog sneller van hier naar België gaan dan goed internet vinden is het nog niet geüpload. Zaterdagavond (2^e feestdag dus) ben ik ook met een rugzak naar Loes thuis vertrokken om daar een hele week te blijven (tot vorige zondag) omdat mijn mama naar Panama ging en niet wou dat ik zo alleen met mijn broers achterbleef. Mij niet gelaten, geweldig idee! Plezante week, we hebben ons verslaafd aan solitaire, heel veel strijk gelegen voor verschrikkelijk stomme en giere dingen. Een hele week lang van haar huis naar de unief, en ‘savonds weer terug. In de unief was er internet dus kon ik werken aan mijn presentatie die ik over België moet doen en Loes ook. De week ging uiteraard snel voorbij maar dan pas werd het echt geweldig.

Sarcastisch uiteraard want dinsdag krijgt mijn mama telefoon van de verantwoordelijke van AFS in Chitre dat ik naar de national office in de hoofdstad moet voor een gesprek met de verantwoordelijke voor de studenten. Grote stress, want niemand weet waarom (eigenlijk weten ze het allemaal wel maar doen ze alsof) en ik wist ook niet wat ik verkeerd had gedaan. Donderdag om 4u ’s ochtends opgestaan, om om 6u de bus te hebben naar de hoofdstad. Blijkbaar had mijn familie problemen met het uur dat ik ’s avonds thuiskwam, maar dat probleem was al 2 weken uitgepraat, dus daar ging het gesprek ook niet te lang over. Ander probleem was dat Loes zogezegd van gedrag veranderd was door mijn verblijf daar (zeiden haar zussen) Ja hoe dat perse mijn schuld is snap ik ook niet en die verantwoordelijke in Panama ook niet echt, maar goed, al bij al waren het totaal geen erge problemen maar ik moet mij dus wel zeker aan de uren houden die mijn mama mij geeft. Een uur gepraat voor iets wat ik al met haar had besproken en dus verschrikkelijk moe enzo voor niets. Het enige echte positieve aan de dag was dat ik in super 99 in Albrook Mall Stella Artois heb gevonden! Hemel ik heb een sixpack gekocht dat ik met mijn broers ga delen.

Hopelijk zijn alle probleempjes over een paar dagen weer van de baan dan kan ik weer rustig doorgaan het leven hier. Groeten uit een steeds warmer Panama.

Update 27 september.

De stella was gewoon het einde, fantastisch gewoon.. Je beseft pas dat wat je altijd drinkt hier zeik is als je opnieuw het ware goud proeft. Er is niet veel meer gebeurt sinds vorige donderdag, alleen waard te vernoemen is mijn uitstap zondag met mijn broer Jose David (Davisin voor de vrienden) , om 5u ’s avonds zegt die ineens, hey freddy, gaan we een paar biertjes drinken in de stad? Ik samen met hem en 2 vrienden naar ginder om 6u uiteindelijk en dan 4u heel de tijd getrakteerd worden en van de ene bar naar de andere om heel de tijd handjes te schudden, en uiteindelijk te eindigen in Mcdonalds om 10u.. Tijd om te gaan slapen want de volgende ochtend vroeg opstaan voor de fitness. Jawel je hoort het goed fitness. Davisin moet ‘gewicht verliezen’ dus heeft hij mij meegenomen, elke ochtend voor hij gaat werken zouden we gaan. Wat inhoud elke ochtend opstaan om 6u30. 5 dagen in de week. We hebben een persoonlijke trainer en dergelijke, en we gaan dit een heel jaar doen zei hij. Nu ja ik zal al zeker niet dik terugkomen dan! Het grappige is dat hij de eerste keer honger had en hij de baan overstak voor een Mc Deluxe breakfast… Gewicht verliezen ha!

De rest van de tijd heb ik mij bezig gehouden met uitgebreide fiestas en films voor de 5^e keer bekijken bij gebrek aan andere activiteiten. Zaterdag nog wel gaan oefenen met het breakdancen met Angel en zijn crew, ik leer snel zeggen ze. Ik ben hun studieproject, want ze gaan een school openen voor breakdance ergens dit jaar en ik ben dus hun eerste ‘leerling’. Geld gaat er hier te snel door, alles is goedkoop maar als je dan alles optelt ben je heel wat geld kwijt. Nog een nadeel is dat het met dollar is dus denk ik altijd hmm en in euros kost het NOG minder, wat u dan MEER doet uitgeven. Maar binnenkort gaan ik en Angel zijn fiets herstellen en kan ik die gebruiken en dan vallen die taxikosten grotendeels weg. Straks nog naar de muziekschool voor de gitaarles en om 5u30 naar de unief maar heuj geen les vandaag, het is dag van het toerisme ofzoiets maar ze gaan de miss van de faculteit verkiezen en dergelijke. Ik moet wel semiformeel gaan dus ik moet straks mijn hemd eens gaan strijken. Als ik niet te lui ben daarvoor natuurlijk.

De grote vakantie begint 3 december en duurt tot ergens eind februari. Feest! Ik ben dus al reizen aan het plannen, maar op de Panamese wijze. Ik weet dus alleen nog maar dat ik op reis wil en dat het veel regelen is. Meer updates en fotos volgen nog!

Een maand ver

Ik heb hier lang op moeten wachten. Ik was van plan dit veel eerder te doen, maar om een of andere reden is er al meer dan een week een probleem met de elektriciteit in een deel van het huis, met name dat deel waar de router staat dus heb ik slechts heel sporadisch toegang tot het internet. Ik kan dus nooit mijn emails checken noch de andere dingen doen waar ik internet voor nodig heb. Bericht is al zoveel aangepast in de tijd dat ik wachtte op het moment om het eens te kunnen posten. Sorry voor het lange wachten dus.

Ik heb sinds het weekend bij Chayenne een heleboel gedaan en gezien. De week daarop zijn hebben we het eerste oriëntatieweekend van AFS gehad, 3 dagen aan de zee. Het was plezant om nog eens iedereen terug te zien, en om andere afs’ers van het universiteit- en projectprogramma te ontmoeten. Het zijn bijna allemaal Duitsers. Ik merk dat frans en duits, het weinige beetje dat ik kon wel kan schrappen van mijn lijst met talen. Alleen engels en nederlands lukt mij nog perfect. Ze zeggen dat het is omdat we zo intensief bezig zijn met het leren van een nieuwe taal, en dat de andere talen die je kende later gaan terugkomen op het moment dat we het spaans kunnen. Laten we hopen! Op het weekend hebben ze ons weer hetzelfde verteld als wat we daarvoor al grotendeels wisten natuurlijk, zoals met veel weekends maar dat maakt niet zoveel uit.

Het week daarna ben ik met AFS van Las Tablas naar Isla Cañas geweest, voor een nacht. Het was zo duur dat ik nu wel zeker weet dat ik nog een keer extra zal nadenken voor ik nog eens met AFS op een trip ga. Mooi was het wel. Ik blijf mij verbazen over de hoogte van de golven hier (soms komen ze wel bijna 2 keer zo hoog als mij) en ik heb me voorgenomen om te gaan surfen hier. Wanneer weet ik niet, het is als met zoveel hier, “we zien nog wel wanneer”. De avond dat we daar waren zijn we op het strand gaan kijken naar de zeeschildpadden die eieren kwamen leggen. Er is hier ook geen lichtvervuiling, wat de mooiste sterrenhemel oplevert. Ik heb nog nooit in mijn leven zoveel sterren gezien. Je kon zelfs de lichte band van de melkweg zien en er waren 3 vallende sterren, vrij grote. Leguanen zaten gewoon op het strand en we hebben kokosnoten en mangos uit de bomen gehaald. Toen we terugkeerden moesten we door het lage tij een groot stuk door het mangrovewoud wandelen.

Dit voorbije weekend zijn we in een club naar een bekende zanger gaan zien (vermoed ik, want iedereen kon alle liedjes meezingen) en de dag erop zijn we naar een typisch volksfeest geweest. Dat was ter ere van een heilige of zoiets, en er waren verschrikkelijk veel mensen. Er was een stoet met grote wagens waarop vrouwen in typische klederdracht stonden, het leek een beetje op wat je altijd ziet met carnaval in Rio.

Elke dag hier gaat het spaans beter en ik heb me voorgenomen dat elke dag dat ik geen nieuw woord leer een verloren dag is. Bijgevolg leer ik heel snel bij. Ik kan al goed converseren, maar ik heb nog wel heel wat problemen met het dialect. Van een heleboel mensen (inclusief mijn moeder) is het vaak gewoon wat gebrabbel. De mensen kunnen ook helemaal niet correct schrijven, ze schrijven gewoon wat ze zeggen, dus dat moet ik zelf opzoeken. Mijn mama heeft ook de neiging om de zoveel dagen het interieur van plaats te veranderen. Ik zou liever hebben dat er dan eens gedweild wordt maar goed, het is leefbaar. Onlangs hebben we twee nieuwe zetels bijgekregen van een vriend dus de kleine living staat nu heel vol, en er komt meer volk over de vloer. Elke dag leer ik nieuwe mensen, smaken, geuren en gebruiken kennen.

Ik doe ook een oproep. Ik heb geen enkel idee wat er zich in de wereld afspeelde de afgelopen maand tot nu, dus stuur mij eens een mail daarover aub. Stuur ook mails met wat jullie hebben gedaan tot nu toe, want dat wil ik ook heel graag weten!

Tot de volgende!

universiteit!

Vandaag is dag 17 dat ik hier ben in Panama. Alles begint los te lopen, en ik voel me steeds meer op mijn plaats. Ik ben echt uit mijn dip aan het geraken, alleen sta ik elke ochtend op met een vrij rotgevoel, dat na mijn ochtenddouche voorbij gaat. Ik heb nog altijd een hoop heimwee. Ik mis iedereen nog steeds vrij hard. 17 dagen al, of beter nog maar 17, want ik zit hier naar mijn aanvoelen al langer dan een maand. Dat zal met de komende week wel veranderen.

Ik heb besloten om het initiatief in eigen handen te nemen en zelf met gesprekken te beginnen en ik heb gemerkt dat dat een positieve uitwerking heeft.  Ik heb me ook ingeschreven voor een cursus gitaar en dus ben ik elke dinsdag en donderdag van 1u tot 3u het huis uit en heb ik al een beetje een ‘hobby’.

Ik ben gisteravond ook voor het eerst naar de universiteit geweest, het systeem is hier ietwat anders. Ik zit met 25 anderen in de les, waarvan 20 vrouwen en 5 mannen. De leeftijden variëren van 18 tot 23, en ik heb 5 lesuren elke dag buiten vrijdag, dan heb ik er maar 4. Het begint om 5u30 s’avonds en eindigt om 9u45, dus om 10u ben ik thuis. Iedereen is heel vriendelijk en er is al een studietrip gepland naar een andere provincie. We zitten ook altijd in hetzelfde klaslokaal, dus het lijkt hier eerder op het middelbaar dan op een universiteit. Het spaans gaat ook elke dag beter.

Het weekend van de 21^e ga ik naar Penonome, ik en Loes zijn uitgenodigd bij Chayenne. We gaan naar de zee gaan en nog een heleboel meer denk ik, haar ouders hebben alles geregeld.

En Mathieu, de hond verwacht kleintjes tegen oktober, en ik zal proberen een foto van een gekko voor jou te trekken! Liefs van je grote broer

Week 1

Een week in Panama nu, 17 muggenbeten op de linkervoet, 11 op de rechter. Wil je naar Panama komen, muggenmelk is een aanrader, spijtig dat ik hem niet mee heb.. Het is aanpassen maar het Spaans vlot met de dag. Ik heb al een paar vrienden gemaakt, en ben al veel weggeweest. Een probleem blijkbaar, want hoewel het vakantie is mag ik van mijn moeder niet meer het huis uit buiten in het weekend, op vrijdag en zaterdag. Ik heb niet goed begrepen of dat enkel ’s avonds of ook overdag is (taalbarrière..) maar ik neem geen risico. Dus heb ik de laatste 2 dagen doorgebracht met Spaans studeren op mijn kamer, aangezien iedereen overdag gaan werken is en ik dus alleen in het huis zit. Een beetje rot, maar volgende maandag begint de universiteit weer en zal ik iets te doen hebben. Ik moet de eerste drie maanden met mijn familie doorbrengen zeggen ze, maar tegelijkertijd veel met vrienden omgaan zeggen ze bij AFS.
Gelukkig aanvaard mijn mama het wel wanneer het mijn broers zijn met wie ik wegga, die nemen me dan mee naar drinks met hun vrienden dus ik heb toch nog iets. Ik hoop ook dat het uur verlaat want ik weet niet of ik een jaar volhoud met 12u als einduur om uit te gaan..

Maar genoeg over mijn problemen, er is hier genoeg moois ook. Overal kleine vogels en dieren in de buurt, en we hebben blijkbaar twee honden! Het zijn wel kleine mormels maar ze zijn leuk om te zien. Ik heb gisteren ook mijn eerste wilde kakkerlak gespot in de graskant en ik heb besloten om toerisme te studeren, dan leer je veel over het land en worden er trips aangeboden in de weekends. Het zal wel loslopen.

Mijn gastgezin

Aangekomen, net mijn eerste nacht in mijn nieuwe huis doorgebracht. Het zal een hele aanpassing worden, als je van de westerse luxe afhankelijk ben geweest. Mijn huis is opgebouwd uit ruwe grote grijze cementblokken, die wel een mooi kleurtje hebben in mijn kamer, die ik deel met mijn oudere broer van 25. In totaal zijn er 5 kamers in het huis. De badkamer is niet zo heel groot. Maar het is doenbaar. De mensen zijn heel vriendelijk, maar toch voel ik me heel alleen. Als mijn Spaans beter wordt, zal dit ook wel veranderen neem ik aan. Mijn mama spreekt alleen Spaans, dus de communicatie is echt niet makkelijk, maar het gaat. Mijn oudste broer José spreekt wat Engels en is heel vriendelijk en geïnteresseerd. Ik heb nog een broer, Joel, maar die heb ik nog maar amper gezien. Mijn kleine zus is ietwat verlegen maar toch wel schattig, op dit moment speelt ze buiten op straat met een tiental andere kinderen. Ik heb al wel een paar vrienden die willen afspreken, maar zolang ik geen gsm heb kan ik ook niet weg uit dit huis.. Binnen enkele dagen zal het wel makkelijker gaan, wanneer die aankomstdip weg is. Er zijn wel leuke gekko’s overal in huis J.

Aankomst

Om halfvier s’ochtends op 27 juli begon het avontuur. Een uurtje tijd om nog afscheid te nemen van mijn ouders en broers en Thomas en dan inchecken voor bestemming Barajas, Madrid. Onze groep van Afs’ers is echt een plezante bende! Na een korte vlucht van 2 uurtjes komen we aan en is het nog zo’n  3 uur wachten in de transitzone. In de tussentijd eten we en doen we aan taxfreeshoppen. Ik zoek tevergeefs naar Belgisch bier voor mijn gastfamilie, en neem uiteindelijk maar een doos Guylian mee.
Dan aan boord van onze vlucht naar Panama. Grote teleurstelling, het interieur is van de jaren ’90 en er zijn dus geen kleine tv’s in de zetels.. Veel slapen, sudoku’s en Harry Potterfilms op onze laptops is het alternatief. Het eten is verschrikkelijk, maar de honger is groot. Vijf uur plaatselijke tijd (middernacht in België) en 10 uur later landen we in Panama. Slecht weer, maar nog steeds drukkend warm! We worden overgebracht naar een hotel waar we samen met een 10tal Duitse Afs’ers verblijven. De volgende ochtend is het vroeg opstaan omdat we met heel de hoop naar de dienst migracion moeten, om het visum in orde te brengen. Omdat dit te lang duurt, missen we de bus van 2u die mij en nog 2 anderen naar onze stad had moeten brengen. Nog een nacht extra dan met z’n drieën. De rest is al wel vertrokken. We hebben wel nog kunnen zwemmen op het dak van het hotel, uitzicht amai! Hopelijk wordt nog mooi weer en krijgen we lekker avondeten..