Vandaag is dag 17 dat ik hier ben in Panama. Alles begint los te lopen, en ik voel me steeds meer op mijn plaats. Ik ben echt uit mijn dip aan het geraken, alleen sta ik elke ochtend op met een vrij rotgevoel, dat na mijn ochtenddouche voorbij gaat. Ik heb nog altijd een hoop heimwee. Ik mis iedereen nog steeds vrij hard. 17 dagen al, of beter nog maar 17, want ik zit hier naar mijn aanvoelen al langer dan een maand. Dat zal met de komende week wel veranderen.
Ik heb besloten om het initiatief in eigen handen te nemen en zelf met gesprekken te beginnen en ik heb gemerkt dat dat een positieve uitwerking heeft. Ik heb me ook ingeschreven voor een cursus gitaar en dus ben ik elke dinsdag en donderdag van 1u tot 3u het huis uit en heb ik al een beetje een ‘hobby’.
Ik ben gisteravond ook voor het eerst naar de universiteit geweest, het systeem is hier ietwat anders. Ik zit met 25 anderen in de les, waarvan 20 vrouwen en 5 mannen. De leeftijden variëren van 18 tot 23, en ik heb 5 lesuren elke dag buiten vrijdag, dan heb ik er maar 4. Het begint om 5u30 s’avonds en eindigt om 9u45, dus om 10u ben ik thuis. Iedereen is heel vriendelijk en er is al een studietrip gepland naar een andere provincie. We zitten ook altijd in hetzelfde klaslokaal, dus het lijkt hier eerder op het middelbaar dan op een universiteit. Het spaans gaat ook elke dag beter.
Het weekend van de 21e ga ik naar Penonome, ik en Loes zijn uitgenodigd bij Chayenne. We gaan naar de zee gaan en nog een heleboel meer denk ik, haar ouders hebben alles geregeld.
En Mathieu, de hond verwacht kleintjes tegen oktober, en ik zal proberen een foto van een gekko voor jou te trekken! Liefs van je grote broer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten