maandag 5 september 2011

Een maand ver

Ik heb hier lang op moeten wachten. Ik was van plan dit veel eerder te doen, maar om een of andere reden is er al meer dan een week een probleem met de elektriciteit in een deel van het huis, met name dat deel waar de router staat dus heb ik slechts heel sporadisch toegang tot het internet. Ik kan dus nooit mijn emails checken noch de andere dingen doen waar ik internet voor nodig heb. Bericht is al zoveel aangepast in de tijd dat ik wachtte op het moment om het eens te kunnen posten. Sorry voor het lange wachten dus.

Ik heb sinds het weekend bij Chayenne een heleboel gedaan en gezien. De week daarop zijn hebben we het eerste oriĆ«ntatieweekend van AFS gehad, 3 dagen aan de zee. Het was plezant om nog eens iedereen terug te zien, en om andere afs’ers van het universiteit- en projectprogramma te ontmoeten. Het zijn bijna allemaal Duitsers. Ik merk dat frans en duits, het weinige beetje dat ik kon wel kan schrappen van mijn lijst met talen. Alleen engels en nederlands lukt mij nog perfect. Ze zeggen dat het is omdat we zo intensief bezig zijn met het leren van een nieuwe taal, en dat de andere talen die je kende later gaan terugkomen op het moment dat we het spaans kunnen. Laten we hopen! Op het weekend hebben ze ons weer hetzelfde verteld als wat we daarvoor al grotendeels wisten natuurlijk, zoals met veel weekends maar dat maakt niet zoveel uit.

Het week daarna ben ik met AFS van Las Tablas naar Isla CaƱas geweest, voor een nacht. Het was zo duur dat ik nu wel zeker weet dat ik nog een keer extra zal nadenken voor ik nog eens met AFS op een trip ga. Mooi was het wel. Ik blijf mij verbazen over de hoogte van de golven hier (soms komen ze wel bijna 2 keer zo hoog als mij) en ik heb me voorgenomen om te gaan surfen hier. Wanneer weet ik niet, het is als met zoveel hier, “we zien nog wel wanneer”. De avond dat we daar waren zijn we op het strand gaan kijken naar de zeeschildpadden die eieren kwamen leggen. Er is hier ook geen lichtvervuiling, wat de mooiste sterrenhemel oplevert. Ik heb nog nooit in mijn leven zoveel sterren gezien. Je kon zelfs de lichte band van de melkweg zien en er waren 3 vallende sterren, vrij grote. Leguanen zaten gewoon op het strand en we hebben kokosnoten en mangos uit de bomen gehaald. Toen we terugkeerden moesten we door het lage tij een groot stuk door het mangrovewoud wandelen.

Dit voorbije weekend zijn we in een club naar een bekende zanger gaan zien (vermoed ik, want iedereen kon alle liedjes meezingen) en de dag erop zijn we naar een typisch volksfeest geweest. Dat was ter ere van een heilige of zoiets, en er waren verschrikkelijk veel mensen. Er was een stoet met grote wagens waarop vrouwen in typische klederdracht stonden, het leek een beetje op wat je altijd ziet met carnaval in Rio.

Elke dag hier gaat het spaans beter en ik heb me voorgenomen dat elke dag dat ik geen nieuw woord leer een verloren dag is. Bijgevolg leer ik heel snel bij. Ik kan al goed converseren, maar ik heb nog wel heel wat problemen met het dialect. Van een heleboel mensen (inclusief mijn moeder) is het vaak gewoon wat gebrabbel. De mensen kunnen ook helemaal niet correct schrijven, ze schrijven gewoon wat ze zeggen, dus dat moet ik zelf opzoeken. Mijn mama heeft ook de neiging om de zoveel dagen het interieur van plaats te veranderen. Ik zou liever hebben dat er dan eens gedweild wordt maar goed, het is leefbaar. Onlangs hebben we twee nieuwe zetels bijgekregen van een vriend dus de kleine living staat nu heel vol, en er komt meer volk over de vloer. Elke dag leer ik nieuwe mensen, smaken, geuren en gebruiken kennen.

Ik doe ook een oproep. Ik heb geen enkel idee wat er zich in de wereld afspeelde de afgelopen maand tot nu, dus stuur mij eens een mail daarover aub. Stuur ook mails met wat jullie hebben gedaan tot nu toe, want dat wil ik ook heel graag weten!
Tot de volgende!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten