estamos de vuelta!

Oke hier gaat ie dan. De computer is hier zo traag dat ik de volgende zin al getypt heb nog voor ik de vorige ook nog mar op het scherm heb zien verschijnen. Even voor de duidelijkheid, mijn oplader van mijn netbook is ongeveer een maand geleden naar de knoppen gegaan, en het kost mij enige moeite om de panamezen er toe aan te zetten een nieuwe te zoeken. Dit is dus de reden voor mijn lange afwezigheid. Maar geen zorgen, er is ere en bested voor mijn in New York en die zou over 8 dagen hier zijn ( dat gaat dus 2 weken worden vrees ik).

Goed, ik had een 3 pagina lange tekst over oktober klaar, maar die kan ik dus niet meer uploaden. Dus oktober zal in het kort zijn! Ik herinner het mij ook niet helemaal volledig, dus ik ga af op mijn foto’s. In het begin van oktober werd hier in Panama het wereldkampioenschap baseball georganiseerd en het kwam goed uit dat een van de 4 stadia op een kwartier stappen van mij vandaan ligt, en de tickets maar 3 dollar kostten. Daar zijn we dus een paar keer naar gaan zien, hoewel snel blijkt dat het de saaiste sport ooit uitgevonden is. Ook in begin oktober zijn er een paar puppies geboren bij mij thuis. 4 waren het er, eentje heeft het niet gehaald, maar de andere drie hebben een maand en een half bij ons gewoond. Nu ik dit schrijf zijn ze allemaal weggegeven, wat wel spijtig is, aangezien het de enige van de honden waren die nog schattig waren. Nu zit ik terug met de andere 3 opgescheept. Laten we zeggen 2, want de pitbull van mijn broer is gisterennacht weggelopen toen het stormde. Ik zit met een soort schuldig gevoel omdat ik eigenlijk een beetje opgelucht ben. Maar goed er is nog altijd het witte ding en de blinde hond, die altijd overal tegenloopt.

Volgende wat gebeurde was 13 oktober, het concert van Tiesto in de hoofdstad. Samengevat was het fijn om nog eens een echte fuif te hebben, en ik heb me echt geamuseerd, maar het had nogal een prijskaartje voor die 2 dagen. Al bij al de moeite waard, hoewel Tiesto niet zo goed was. Het daaropvolgende weekend was de allereerste klasuitstap, naar isla iguana, een onbewoond eiland. Tropisch tot en met, inclusief de parelwitte zandstranden en koraalriffen. Ik heb op het strand wat dood aangespoeld koraal meegenomen. Op het kleine eilandje zelf, als je de jungle inliep werd je overspoeld door de landkrabben en de leguanen, en de klippen voor de kust ware nook mooi. Het was net pirates of the carribean. Bij het terugkeren met de boot hebben we dan nog dolfijnen gespot.

Dan kwamen de feesten van Chitre, de stichting van de stad. De eerste keer dat ik de optocht van alle scholen en universiteiten, ondernemingen enz. zag, het leek op de oude processies die wij haden vroeger en band camp van de vs. Interessant en leuk om te zien. Voor een of twee keren. Maar aangezien november de ‘maand van het vaderland’ is er geen week voorbij gegaan dat ik het niet meer gezien heb en hoewel het de panamezen niet lijkt te vervelen, ons wel!

Volgend op het programa was een uitstap met mijn leerkracht bio naar Panama om dar het natuurhistorisch museum te zien, een gigantische collectie opgezette dieren. Vervolgens zijn we naar de zoo geweest met armzalig kleine kooitjes, maar de hoofdattractie was de nationale vogel, die opmerkelijk een enorme kooi had voor hem alleen. Ik kon fotos trekken van heel dichtbij, aangezien ze en konijn hadden losgelaten vlakbij waar ik stond. Bij het terugkeren hebben we in een restaurant gegeten, dat schandalig duur was (aangezien het gewoon rijst en bonen was).

Dan komen we aan bij November. Beginnend met 3 november, start van de feesten. Ze hebben mij in een hele typische outfit gestoken, en ik heb meegelopen in de stoet. Nooit gedacht dat het al zo heet kon zijn om 9u ‘s ochtends. De dag ervoor hebben ze leren sandalen voor mij gemaakt, zo een heel oud schoenmakertje. De sandalen zijn puur leer en met de handgemaakt en ze zitten nog goed ook. We zijn ook naar een tromatelier gaan kijken, waar ze de typische tamtams maakten en naar een maskeratelier waar de duivelsmaskers vorm kregen. Deze maskers zijn enorm groot, te vergelijken met de kop van zo een chinese draak, en heel gedetailleerd en beschilderd, en typisch voor mijn provincia. Ook de vissershaven van chitre gezien. Ik had foto’s, maar die stonden niet op mijn camera en zijn dus spijtig genoeg gewist. We zullen dus nog eens terug moeten gaan zeker!

In een poging om alle festiviteiten (en dus stoeten) te ontwijken zijn we naar chayenne thuis gevlucht voor 4 dagen. Vrijdag zijn we naar de city geweest met het doel om te feesten maar omwille van de activiteiten was elke discotheek toe. We zaten wel in een hostel waar we 2 joden hebben ontmoet, jonge gasten waarvan er 1 in zandhoven had gewoond, hoe klein is de wereld! Andere types waren producers van Family Guy, die heel geode humor hadden.

10 november was een zwarte dag want toen begon de periode van ziekte. Allereerst gewoon een ferme verkoudheid door die dag in de regen naar de parade te staan kijken. Ik heb wel de president gezien. Maar goed na een paar dagen neus optrekken en hoesten was het zondag, uitstap met de klas naar El Valle. Eerst zijn we gestopt bij de oudste koloniale kerk van Centraal-Amerika, maar veel was er niet aan te zien. Alles was wel uit houtsculpturen gemaakt. Dan zijn we door gereden naar El Valle zelf en daar zijn we begonnen met de plaatselijke markt te gaan bezichtigen. Allerlei door de indiaanse bevolking gemaakte producten o.a. de molas, houtsnijwerken, gevlochten manden, steensculptuurtjes en keramiek. We komen er met enkele AFSers in December terug om inkopen te doen, ik heb nog steeds geen souvenirs  van Panama! Dan zijn we doorgereden naar de zoo, wat een hoop werk voor Gaia zou zijn, aangezien alle dieren er vrij ongelukkig uitzagen en soms met 5 op een vierkante meter zaten. Mijn panamese klasgenoten bleken het blijkbaar niet erg te vinden, en waren heel de tijd druk aan het schreeuwen naar de dieren en steentjes aan het gooien om ze te doen bewegen. Verder was er wel een enorm amfibiëncentrum dat verzorgd werd door de Houston Zoo en dus heel chic was en uitstak tegen de rest van de zoo. Het had als doel om de kikkerpopulaties van Midden- en Zuid-Amerika te beschermen. Dan begon het weeral te regenen, en ik had geen extra kleren bij. Ik voelde mij heel stom toen bleek dat ik de enigste was.. Want blijkbaar zouden we in de regen een berg beklimmen in het regenwoud, La India Dormida, of de slapende indiaanse. De berg had dus gewoon die vorm als je hem van ver zag. Ik vond het enorm leuk om de berg op te klimmen, we hebben een hoogteverschil van 600 m gedaan, en ik was als eerste boven. Panamezen hebben vrijwel geen conditie. Bij de afdaling zijn we voorbij rotsschilderingen gekomen van voor Christus, die blijkbaar een kaart van het gebied voorstelden volgens de gids. Ik was kletsnat toen we bij de bus waren, maar gelukkig waren mijn klasgenoten zo goed om mij kleren te lenen. Het was die dag heel leuk want ik voelde mij echt deel van de groep. De plek moeten we zeker nog eens bezoeken want we hebben nog niet eens de helft bezocht.

Veel tijd voor rust was er niet echt want de volgende week, donderdag om precies te zijn, zijn we met zijn allen naar het concert van David Guetta geweest. Het werd nogal een dag. Ik ben ‘s ochtends vroeg om 4u met de bus naar de city vertrokken, om mijn speciaal visum voor reizen buiten panama te gaan regelen. Loes bleef bij Chayenne slapen en zouden aankomen om 4u in de namiddag. In het bureau van migratie heb ik van 9u tot 12u afgestruind, naar binnen naar buiten, wachtend in rijen om alle papieren te verkrijgen. Toen ik ze uiteindelijk had, duurde het opstarten van het proces en het betalen nog geen kwartier. Daarna maar ineens doorgegaan naar Albrook Mall waar Emma en Janne ook al waren. We waren net klaar met eten in de Food court, toen Emma ineens opmerkte dat haar handtas weg was. Rot, want haar paspoort en verblijfsvisum zat erin, samen met haar aankopen ter waarde van een 100 dollar en mijn en haar ticket voor David Guetta. We hebben het aangegeven aan de politie, en toen begon het. Avontuur in de politiecombi, getuigenverslag doen en gegevens doorgeven. Na een tijd kregen we het idee om AFS te verwittigen, wat bleek was dat ze daar net een telefoontje hadden binnen gekregen: iemand had de inhoud gevonden. Letterlijk, de inhoud lag op straat. De tas en een jurk was weg, en een ticket. Eind goed, al goed, en de agenten in de combi waren echt gieren dus dat nam de stress ook wel weg. Ze hebben ons zelfs naar ons hostel gebracht. Toen we daar om 7u waren, kwamen we wel nog een ticket te kort. Dus zijn Emma, Janne en ik 4 blokken verder gelopen naar een winkel om een van de laatste tickets te kopen. We waren met een geode 17 man, allemaal AFSers en 2 vrijwilligers. Het concert was veel beter dan Tiesto, in de eerste plaats alleen al omdat de zaal vol zat. Hij herhaalde wel 2x iets, maar daarbuiten gezien was het echt sfeer. De volgende dag zijn we nog naar de cinema geweest, Colombiana gaan zien, maar ik vond hem niet echt zo goed, de andere die we een andere keer zagen, In Time was echt goed. Diezelfde avond ben ik nog met Angel en wat vrienden naar het casino geweest, omdat hij jarig was. Om 12u zijn we door gegaan naar club Florida, waar we de nonkel van een vriend tegenkwamen wat heel komisch was.

Die week ben ik steeds vroeg gaan slapen om mijn verkoudheid weg te krijgen, en woensdag ben ik terug naar de city gegaan om mijn visum te gaan halen. Alles was snel geregeld, ik ben nog naar Sanctum in 3D gaan zien, waarvan de 3D het beste was want de film was niet zo boeiend. Maar het boeiendste van de dag moet nog komen. Daarna ben ik naar Burger King geweest, en de hamburger die ik daar at veranderde alles. De volgende dag ben ik het toilet niet afgeweest denk ik. Vrijdag kreeg ik dan tegen de middag enorm veel buikpijn, zodat ik om 5u klaar met mijn mama naar het ziekenhuis ben gegaan. Het systeem werkt als volgt: eerst ga je een nummertje halen, zoals bij de slager, en ga je wachten in de wachtzaal, wat heel lang duurt. Dan wordt je binnengeroepen bij een verpleegster die je bloeddruk en koorts neemt en je symptomen noteert. Vervolgens ga je naar de kassa en betaal je, waarna je weer lang wacht. Dan ga je naar de dokter, die je symptomen overloopt en een stel vragen stelt en een basisonderzoek doet. Vervolgens volgt een bloedonderzoek (dit was bij mij toch), waarna een uur later besloten wordt (in totaal 4u gewacht) dat ik een sterke abdominale infectie heb. Conclusie, blijven voor observatie en aan de bakster, of eerder 3 baksters. Dit duurde nog eens 3u, en om 12u was ik opnieuw buiten. En sindsdien zit ik binen thuis voor recuperatie.

Even nog een update op de veranderingen bij mij thuis:
De veranda wordt vergroot, en helemaal betegeld. De voordeur is vervangen, en ik heb sleutels gekregen. Er is een stuk muur uitgebroken, en een muurtje gemetst tussen de living en de keuken. We hebben un waaiers in het plafond in de slaapkamers, en elke slaapkamer heeft een deur. De gang is getegeld en in de badkamer zijn nu alle muren betegeld tot boven. Er is overal buiten in de keuken isolatie onder het dak nu. We hebben een dakgoot. De badkamerdeur heeft een klink gekregen. En de werken blijven bezig.