Mijn gastgezin

Aangekomen, net mijn eerste nacht in mijn nieuwe huis doorgebracht. Het zal een hele aanpassing worden, als je van de westerse luxe afhankelijk ben geweest. Mijn huis is opgebouwd uit ruwe grote grijze cementblokken, die wel een mooi kleurtje hebben in mijn kamer, die ik deel met mijn oudere broer van 25. In totaal zijn er 5 kamers in het huis. De badkamer is niet zo heel groot. Maar het is doenbaar. De mensen zijn heel vriendelijk, maar toch voel ik me heel alleen. Als mijn Spaans beter wordt, zal dit ook wel veranderen neem ik aan. Mijn mama spreekt alleen Spaans, dus de communicatie is echt niet makkelijk, maar het gaat. Mijn oudste broer José spreekt wat Engels en is heel vriendelijk en geïnteresseerd. Ik heb nog een broer, Joel, maar die heb ik nog maar amper gezien. Mijn kleine zus is ietwat verlegen maar toch wel schattig, op dit moment speelt ze buiten op straat met een tiental andere kinderen. Ik heb al wel een paar vrienden die willen afspreken, maar zolang ik geen gsm heb kan ik ook niet weg uit dit huis.. Binnen enkele dagen zal het wel makkelijker gaan, wanneer die aankomstdip weg is. Er zijn wel leuke gekko’s overal in huis J.

Aankomst

Om halfvier s’ochtends op 27 juli begon het avontuur. Een uurtje tijd om nog afscheid te nemen van mijn ouders en broers en Thomas en dan inchecken voor bestemming Barajas, Madrid. Onze groep van Afs’ers is echt een plezante bende! Na een korte vlucht van 2 uurtjes komen we aan en is het nog zo’n  3 uur wachten in de transitzone. In de tussentijd eten we en doen we aan taxfreeshoppen. Ik zoek tevergeefs naar Belgisch bier voor mijn gastfamilie, en neem uiteindelijk maar een doos Guylian mee.
Dan aan boord van onze vlucht naar Panama. Grote teleurstelling, het interieur is van de jaren ’90 en er zijn dus geen kleine tv’s in de zetels.. Veel slapen, sudoku’s en Harry Potterfilms op onze laptops is het alternatief. Het eten is verschrikkelijk, maar de honger is groot. Vijf uur plaatselijke tijd (middernacht in België) en 10 uur later landen we in Panama. Slecht weer, maar nog steeds drukkend warm! We worden overgebracht naar een hotel waar we samen met een 10tal Duitse Afs’ers verblijven. De volgende ochtend is het vroeg opstaan omdat we met heel de hoop naar de dienst migracion moeten, om het visum in orde te brengen. Omdat dit te lang duurt, missen we de bus van 2u die mij en nog 2 anderen naar onze stad had moeten brengen. Nog een nacht extra dan met z’n drieën. De rest is al wel vertrokken. We hebben wel nog kunnen zwemmen op het dak van het hotel, uitzicht amai! Hopelijk wordt nog mooi weer en krijgen we lekker avondeten..